Karmas a bitch.

save tonight

Kiedy nadchodzi zmierzch ze swoich kryjówek wychodzą nocne potwory. Nawet nie jesteś w stanie sobie wyobrazić jak wiele ich jest wokół nas. Każdego dnia kładąc się do łóżka, powtarzasz sobie że to wszystko to fikcja, że wilkołaki nie istnieją, a Dracula jest wymysłem Hollywoodzkich reżyserów. Nawet nie wiesz jak bardzo się mylisz.
Każdej nocy, kiedy zostawiasz otwarte okno z myślą, że przecież nic Ci nie grozi, popełniasz błąd. I być może będzie to Twój ostatni błąd, ostatnia rzecz jaką zrobisz...

So let's set the world on fire

Niczym nie wyróżniał się z tłumu, zawsze wyglądał tak samo jak inni. Ubrany w szkolne szaty przemierzał korytarze z ciemną torbą z paskiem na ramieniu. Różdżkę trzymał zawsze blisko siebie, tak aby w razie niebezpieczeństwa mógł jednym ruchem wyciągnąć ją i wymierzyć jej koniec prosto w serce wroga. Chociaż to jest przesadzone, bo czy w Hogwarcie rzeczywiście był znalazł się ktoś, kogo rzeczywiście można obdarzać nienawiścią i śmiało nazwać mianem "wroga"? Billy jak każdy inny miał przyjaciół, kolegów i ludzi obdarowywanych sympatią jak i tych, których najzwyczajniej w świecie nie lubił bo nie mógł się z nimi dogadać, jednak wrogów nie miał. Nie potrafił się kłócić z ludźmi, był zbyt dobrze wychowany. Kiedy tylko ktoś rozpoczynał kłótnie, Stone zgrabnie wycofywał się mówiąc jakieś mniej ważne słowa i znikał. Nie lubił wysłuchiwać krzyków, całkiem możliwe że to przez sytuację panującą w rodzinnym domu. Odkąd pamiętał, jego rodzice zawsze znaleźli sobie powód by wywołać wielką awanturę, podczas której rzucali w siebie różnymi zaklęciami czy też blisko znajdującymi się przedmiotami. Wówczas mały Billy chował się pod swoim łóżkiem i płakał, chcąc by to skończyło się jak najszybciej. Pewnego dnia, podczas wieczornej kłótni tak też się stało. Zapadła cisza tuż po której mały chłopczyk usłyszał stukot obcasów matki odbijający się o drewniane stopnie. Drzwi od jego pokoju rozchyliły się, a w nich stała cała rozmazana rodzicielka - Pani Stone.
- Wyprowadzamy się Billy - szepnęła kucając i podchodząc do łóżka, tak dobrze znała swojego syna. Wiedziała, że gdy tylko czegoś się boi od razu chowa się - już wszystko będzie dobrze, już nigdy nie usłyszysz krzyków - mówiła, wyciągając ręce w stronę chłopca, aby pomóc mu wyjść, a następnie mocno przytulić do swojej piersi.
- Mamusiu czy to moja wina? - szepnął wtedy cicho, wprost do ucha matki, mocno wtulając się w jej bezpieczne ramiona. Nie usłyszał żadnej odpowiedzi.
Tak naprawdę dopiero w Hogwarcie zaznał spokoju. Tam odpoczął od tych wszystkich kłótni. Bo pomimo przeprowadzki one się nie zakończyły. Rodzice chłopca przez długi czas toczyli między sobą wojnę i prawa rodzicielskie, między innymi. I chociaż Billy od początku chciał mieszkać z mamą, jego słowa się nie liczyły. Był za mały by decydować samodzielnie za siebie. Więc gdy pewnego ranka w kuchni pojawiła się sowa z kopertą przywiązaną do nóżki Billy naprawdę się ucieszył. Doskonale wiedział co to oznacza i gdzie już we wrześniu wyjedzie. Szkoła magii i czarodziejstwa była wymarzonym przez chłopca miejscem, jednak kiedy pojawił się już w szkole, siedząc na stołku z za dużą tiarą na głowie przed całą szkołą chciał uciec. Znaleźć się w miejscu gdzie naprawdę poczuje się bezpiecznie. Te wszystkie głowy odwrócone w jego stronę, tyle par oczu wlepionych w jego kruchutką postać, to go przeraziło.

Darling please don't start to cry,
'cause girl you know I've got to go.

Wszystko miało być piękne i idealne. I zapewne byłoby takie gdyby nie jedna dziewczyna, a właściwie młoda kobieta. Piękna, inteligentna ze wspaniałą figurą. Uwiodła go i usidliła w swoich szponach. Billy Stone był gotów zrobić dla niej wszystko, oddać całego siebie. Dlatego za każdym razem kiedy tylko go o to poprosiła oddawał jej swoją krew, jednak z każdym kolejnym dniem stawał się co raz słabszy, a ona... Ona ponoć się bała, że go straci. Bała się wiecznej samotności dlatego postanowiła zrobić to co wydawało jej się najlepszym rozwiązaniem. Zamieniła go w mordercę, w pożądającego krwi wampira. W coś, czym nigdy nie przestanie być. W stwora, któremu przestało bić serce, a jego oddech i ciało stało się zimne niczym lód. Zaczął zabijać by móc żyć. By móc być z nią, jednak ona nie chciała iść razem z nim, a on musiał odejść. Rozstali się w sposób, którego Billy nie mógł znieść - pokłócili się. Kiedy odwróciła się plecami po raz ostatni, miał wrażenie że zabrała ze sobą jego serce i całą nadzieje, na coś lepszego.
Pozostał sam w swoim cierpieniu, jednak aby móc wrócić do Hogwartu musiał wziąć się w garść, nauczyć się panowania nad sobą i swoim pożądaniem. Nad tym, co leżało w jego naturze...

W skrócie:
Billy Stone
Ravenclaw VI
patronus: gekon
bogin: krew
czysto krwisty
różdżka: włókno z pachwiny nietoperza, cis, jedenaście i pół cala
-lubi przesiadywać na wieży astronomicznej i obserwować niebo
- pije stanowczo za dużo kawy
- ma uczulenie na orzechy
- uwielbia ciastka z czekoladą
Posiada sowę błotną o imieniu Rain

[No to zaczynamy z tym koksem :)]